Dlaczego chcę zostać Rektorem UAM

Nasz Uniwersytet należy do ścisłej czołówki polskich szkół wyższych zarówno jako publiczna instytucja dydaktyczna, jak i naukowa. Musi jednakże stale się rozwijać i dostosowywać do nowych uwarunkowań zewnętrznych i zmieniających się potrzeb rynku pracy. Musimy przyspieszyć rozwój Uniwersytetu i systematycznie modyfikować jego funkcjonowanie, aby w paroletniej perspektywie stał się jedną z najlepszych europejskich uczelni. Wymaga to przygotowania przemyślanej, nierewolucyjnej strategii rozwoju UAM na najbliższą kadencję. Taki plan działania, który można opisać hasłowo jako:

został już przygotowany. Proponowane „i” to:

• integracja,
• infrastruktura,
• internacjonalizacja,
• informatyzacja,
• innowacyjność,

a litera „s” oznacza społeczność akademicką, czyli studentów i pracowników.

Każde z wymienionych jako „i” zagadnień dotyczy zadań naukowych, dydaktycznych i organizacyjnych uczelni oraz jej relacji z otoczeniem (gospodarka, społeczeństwo) i wytycza główne kierunki wprowadzenia zmian. Skierowane są one przede wszystkim do szerokiego środowiska pracowników naszej uczelni.

Podobnych zmian wymaga środowisko studentów UAM i to w obszarze nie tylko programów studiów, jakości procesu nauczania i dostosowywania go do potrzeb rynku, nauki języków obcych, ale także rozwoju samorządności oraz działalności kulturalnej i sportowej braci studenckiej. Są one szczegółowo przedstawione społeczności akademickiej w moim programie wyborczym.

Realizacja powyższej strategii rozwoju wymaga zespołu osób utożsamiających się z programem oraz zdecydowanych na jego realizację. Mam to szczęście, że kilku doświadczonych profesorów naszego Uniwersytetu uczestniczyło w tworzeniu tego programu i jest gotowych podjąć się jego realizacji. Są to osoby reprezentujące w połowie wydziały humanistyczne i przyrodnicze, osoby z autorytetem na swoich wydziałach i dużym doświadczeniem organizacyjnym.

Całe moje dorosłe życie związałem z UAM, poczynając od studiów, poprzez kolejne etapy awansu: doktorat, habilitację, tytuł profesora i stanowisko profesora zwyczajnego (chociaż ponad cztery lata przebywalem na stażach zagranicznych). Dzięki mojemu doświadczeniu dydaktycznemu i organizacyjnemu oraz pozycji naukowej znam problemy, z którymi boryka się środowisko akademickie: pracownicy i studenci. W tym ostatnim przypadku źródłem informacji są także moje dzieci - byli i obecni studenci UAM. Problemy te, a przede wszystkim sposoby ich rozwiązania znajdziecie Państwo w moim programie wyborczym.

Wielokrotnie przebywałem na długo- i krótkoterminowych stażach zagranicznych na czołowych uniwersytetach amerykańskich (m. in. w ramach stypendium Fulbrighta) i europejskich. Zaowocowało to uzyskaniem kilku grantów Unii Europejskiej oraz wielu grantów krajowych, w tym subsydium profesorskiego Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Dzięki kontaktom zagranicznym poznałem struktury i metody zarządzania różnymi typami uczelni wyższych na świecie.

Mam doświadczenie w zarządzaniu UAM: przez dwie kadencje pełniłem funkcję prorektora ds. nauki i współpracy międzynarodowej, wcześniej byłem prodziekanem Wydziału Chemii, a obecnie jestem przewodniczącym Senackiej Komisji Budżetu i Finansów. Jednocześnie jestem otwarty na wszelkie postulaty pochodzące ze środowiska akademickiego, których nadrzędnym celem jest troska o dobro i rozwój naszej uczelni. Jestem żonaty, mam trójkę dorosłych dzieci i dwie wnuczki. Po rodzinnej dyskusji, w trakcie której moi najbliżsi udzielili mi bezwarunkowego wsparcia, zdecydowałem się kandydować. Wsparcie to pozwoli mi skoncentrować całą energię na pracy na rzecz naszego Uniwersytetu.